Zaterdag 15 mei 2010 – In het Duitse Keulen hebben 6 Muilwijk karateka’s meegedaan in 7 categorieën. In 5 daarvan werd eremetaal gewonnen. Ook vandaag stonden de karateka’s onder begeleiding van Joyce Gaal en Michael Berens.

1e Manon Bakker en Rik Schaap (2x, individueel én Team)
2e Daniëlle Bakker
3e Din Tellalovic

De dag begon erg rommelig, omdat bleek dat het toernooi in een andere zaal werd gehouden dan aanvankelijk op het inschrijfformulier stond aangegeven. Gelukkig hoefden we na aankomst bij de originele hal niet heel ver meer te rijden en waren we alsnog op tijd in de sporthal, al scheelde het. niet heel erg veel.

Daniëlle en Niels Bakker hadden maar een opwarmtijd van een klein halfuur, maar we waren in elk geval op tijd en konden meedoen. De pas net elf-jarige Niels vocht ditmaal in de leeftijdscategorie 11-12-13 jaar en kon de goede lijn van het seizoen niet helemaal doorzetten. Zijn eerste tegenstander heeft nog wel de finale bereikt, maar de reis en het chaotische verloop van het toernooi waren er debet aan dat Niels ditmaal geen prijsje wist te winnen. Voor Daniëlle verliep het toernooi een stuk beter. Het middelste telg van de familie Bakker had al een tijdje geen wedstrijden meer gedaan, maar dat was haar niet aan te zien. Na twee duidelijke overwinningen mocht zij proberen een eerste plaats te veroveren in Duitsland. De tegenstander bleek echter een maatje te groot en de scherpte van de eerste wedstrijden was net een beetje minder: een zilveren plak voor Daniëlle!

De derde Muilwijk karateka die de mat op mocht was Manon Bakker. Na twee snelle overwinningen (8-0 in 45 en 48 seconden) was de tegenstander in de halve finale Kaylee Zwakhalen (net als in de finale in Luxemburg vorige week). Na een gelijkopgaande strijd kwam Manon dit maal met 3-5 achter. Een goed uitgevoerde trap naar het hoofd leverde een voorsprong op en daarmee legde de basis voor de overwinning. De finale was een bizarre pot waarin Manon na een ruime voorsprong het terug liet komen tot 10-10. Toen het stof van de verlenging eenmaal was opgetrokken bleek er in deze ene minuut maar liefst 16(!) keer gescoord te zijn. DE stand: 10-6 in het voordeel van Manon, weer goud mee naar Dordrecht!

Laura werd vandaag een beetje gehinderd door haar eigen enthousiasme en was zodoende in haar beide wedstrijden net iets te gretig. Als zij dit enthousiasme iets kan temperen en de overgebleven energie om gaat zetten in scorende technieken komen de prijzen vanzelf!

Din begon zijn weg naar het podium voortvarend en kreeg punt na punt door zelf te starten. In de halve eindstrijd kwam het er niet helemaal uit en daar maakte de tegenstander dankbaar gebruik van. Wat restte was de strijd om de derde plaats. Even leek het er somber uit te zien voor onze clubgenoot, maar hij herpakte zich en wist in de laatste tien seconden de 4-4 te maken. Waar zijn coach Michael aan gaf niet te veel risico te nemen en het op verlenging aan te laten komen, nam Din zelf de juiste beslissing door nog eenmaal te starten (in de allerlaatste seconde!) en zo zin tegenstander te verassen, waardoor hij in de reguliere speeltijd de bronzen medaille uit het vuur wist te halen.

Rik deed vandaag mee in twee categorieën, namelijk zijn eigen klasse én de teamwedstrijden als gastspeler in het team van Bushido uit Tiel. Rik wist in zijn eigen klasse een aantal sterke tegenstanders (met ruime cijfers te verslaan) te verslaan, ondermeer door de nodige zeer goed geplaatste stoten naar het hoofd van de tegenstanders. Ook speelde hij in de halve finale zijn behaalde voorsprong bekeken uit. In de finale trof hij een nog frisse tegenstander daar deze de nodige vrijlotingen had genoten, maar dit maakte voor Rik niets uit. Hij ging rustig door waar hij de hele dag al mee bezig was en na een 3-0 voorsprong leek het alsof zijn tegenstander het niet echt meer zag zitten. Na een 3^e plaats in Luxemburg nu een gouden plak in Keulen!

Het team van Bushido wist in de halve finale te winnen van een Duits team mede dankzij koelbloedigheid van Rik in de o zo belangrijke tweede wedstrijd, aangezien de eerste wedstrijd verloren was gegaan. Omdat ook de derde wedstrijd werd gewonnen  bereikte het team van Rik de finale. Hierin moesten zij aantreden tegen het Nederlandse team uit Geleen, Karateclub Alken. Tijdens deze ontmoeting moedigde Michael (wie niet de officiële coach van het team van Bushido was) de jongens iets te veel aan wat hem op een plekje op de tribune kwam te staan, maar ondanks die kleine smet op de dag, wist het team ook deze confrontatie te winnen waardoor zij de grote beker naar Nederland mochten brengen.