Zaterdag 28 november 2009 – In een mooie sporthal Hoge Veld in Den Haag kwamen vandaag ruim 300 jeugdige judoka’s op de mat om mee te doen aan het instaptoernooi.  Een nieuwe hal wekt nogal wat kopzorgen op, zeker wanneer buurtbewoners je heel leuk een andere kant opsturen. Uiteindelijk meldde iedereen zich op tijd bij de begeleiding die vandaag bestond uit Rachele, Michael en Akkie.
Maxime Meering heeft net als haar zus Kimberley en broer Brandon het zwarte embleem gehaald. Ook Celine van Helden is nu klaar met de instaptoernooien en haalde de zwarte tegel!

Zwart: Maxime Meering en Celine van Helden
Bruin: Jean Paul van Loo, Tijn de Hek
Blauw: Sven Triel
Groen: Shannon Aantjes
Oranje: Rosalie Brouwer, Levi Karamat Ali
Geel: Nils de Groodt, Nigel Verboom, Guusje Waalboer, Xavier van Loo

Zo’n 30 Muilwijkies deden vandaag mee in Den Haag. Zoals altijd levert zo’n lange dag weer voldoende gesprekstof op. Wat te denken van Leslie de Groot, die weigert op de grond te judoen en ook altijd blijft staan bij een worp. Hij loopt daardoor een hoop punten mis, maar als ze gaan, vliegen zijn tegenstanders ook huizenhoog door de lucht. Of wat te denken van judoka’s die enorme kansen op de grond laten lopen om eerst even rustig hun pak goed gaan doen;)

Sommige judoka’s blijven hun pakking goed verzorgen, terwijl anderen zich naar beneden laten trekken en daar gewoon aan toe lijken te geven. Voor andere judoka’s zal het echt een uitkomst zijn dat er niet meer naar de benen mag worden gepakt in 2010. Zij brengen zichzelf daardoor zo in gevaar, dat zij gelijk worden geworpen.

Wat te denken van de EHBO bezoeken van onze judoka’s, die daar kundig opgevangen werden. En die moeders dan die met een klapband tussen twee rijstroken in kwamen te staan. En dan weer die andere moeder die teruggereden is (lief he…) om de judoka’s uit deze auto mee te nemen om net op tijd voor het sluiten van de weging binnen te komen. En dan moeder 1 weer die na een lange tijd wachten op een band, eindelijk aan kwam en daar haar zoon geblesseerd uitgevallen op de tribune zag zitten. Wat te denken van deze judoka die zijn blessure opliep tegen een ‘verkeerde’ tegenstander uit een andere poule. Soms zit het mee…..

Wat te denken van onze judoka’s die schreeuwende coaches van andere clubs aan de kant stil weten te krijgen door mooie ippons te scoren. Dit is trouwens wel een mooi beeld om even bij stil te blijven staan.

Tot een volgende keer in Den Haag!